tel. 601 097 085
Aktualności
Telemedycyna  (30.09.2016 r.)
Zgodnie z art. 42 ust.1 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty z dnia 5 grudnia 1996 r. lekarz orzeka o stanie zdrowia określonej osoby po uprzednim, osobistym jej zbadaniu lub zbadaniu jej za pośrednictwem systemów teleinformatycznych lub systemów łączności.
Wcześniejsza regulacja prawna wskazywała, że lekarz orzeka o stanie zdrowia określonej osoby po uprzednim osobistym jej zbadaniu, z zastrzeżeniem, że bez dokonania osobistego badania, może wystawić receptę niezbędną do kontynuacji leczenia oraz zlecenie na zaopatrzenie w wyroby medyczne jako kontynuację zaopatrzenia w wyroby medyczne, jeżeli jest to uzasadnione stanem zdrowia pacjenta odzwierciedlonym w dokumentacji medycznej. Termin „orzeka” w ówczesnym brzmieniu art. 42 ust.1 ma dwa znaczenia. W pierwszym znaczeniu formalnym termin „orzeka” oznacza każde wydane przez lekarza przewidziane w przepisach szczególnych zaświadczenia niezbędne dla realizacji określonych uprawnień przez osobę, której ono dotyczy. W drugim znaczeniu materialnym pojęcie „orzeka” rozumiane jest jako wypowiedź o stanie zdrowia badanej osoby. W doktrynie przyjęto, że art. 42 ust. 1 dotyczył orzekania w sensie formalnym, czyli zakończonego wydaniem zaświadczenia. W konsekwencji co do zasady orzekanie musiało być przeprowadzone osobiście przez lekarza. Natomiast skonsultowanie stanu zdrowia pacjenta mogło nastąpić przy pomocy środków technicznych. Ówczesne brzmienie artykułu powodowało wiele trudności w interpretacji.

Art. 9 Kodeksu Etyki Lekarskiej brzmi – „Lekarz może podejmować leczenie jedynie po uprzednim zbadaniu pacjenta. Wyjątki stanowią sytuacje, gdy porada lekarska może być udzielona wyłącznie na odległość”. Postanowienia Kodeksu cechują się w tym zakresie dużą nowoczesnością, i od początku wskazywały na konieczność pozostawienia kwestii wyboru sposobu kontaktowania się z pacjentem do decyzji lekarza.

Należy zaakcentować, iż ustawodawca w nowelizacji ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty wprowadził możliwość orzekania o stanie zdrowia pacjenta za pośrednictwem systemów teleinformacyjnych lub systemów łączności.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 niniejszej ustawy wykonywanie zawodu lekarza polega na udzielaniu przez osobę posiadającą wymagane kwalifikacje, potwierdzone odpowiednimi dokumentami, świadczeń zdrowotnych, w szczególności: badaniu stanu zdrowia, rozpoznawaniu chorób i zapobieganiu im, leczeniu i rehabilitacji chorych, udzielaniu porad lekarskich, a także wydawaniu opinii i orzeczeń lekarskich. Ustawodawca w art. 2 ust. 4 wskazał, że lekarz, lekarz dentysta może wykonywać wyżej wskazane czynności także za pośrednictwem systemów teleinformatycznych lub systemów łączności. W konsekwencji lekarz może zastosować badanie inne niż osobiste. Ważne jest zapewnienie bezpieczeństwa przekazywanych w czasie konsultacji informacji, tak aby nie miały do nich dostępu osoby do tego nieuprawnione. Nie można bowiem dopuścić do naruszenia jednego z praw pacjenta jakim jest prawo do tajemnicy informacji. Ponadto zgodnie z art. 32 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty wymagana jest zgoda pacjenta na przeprowadzenie wskazanych wyżej konsultacji.
« poprzedni rekord
Zasiłek macierzyński a umowa zlecenia
następny rekord »
Projekt rozporządzenia MZ w sprawie minimalnej funkcjonalności dla systemów teleinformatycznych.
Blog - wpisy:
# Prawo gospodarcze
# Prawo cywilne
# Prawo pracy
# Prawo medyczne
Kancelaria
42-217 Częstochowa
ul. Żwirki i Wigury 6/14
Budynek B lok. 3
tel. 733 588 770  /  601 097 085
Wykorzystywanie tekstów, materiałów graficznych oraz innych plików zawartych na stronie bez zgody autorów surowo zabronione!
Copyright © 2010-2018 Anna Żelasko
Ładowanie strony: 0.15 sec.